خاطرات و دلنوشته های یک ...

    پاهام را بلند کردم ،که روی پنجاه و ششمین پله عمرم بزارم . یه نگاهی به پایین می کنم . کمی سرم کیج میره . بغل هر پله یه فضایی وجود داره . با خودم میگم عچله نکن برو ،کل این فضار را بگرد حتما چیزهای خوبی پیدا میشه ، که باهاش خوش بگذرونی . باید اول کاملا استفاده کنم و بعدش برم بسوی بعدی.

خاطرات و دلنوشته های یک ......

برق رفته بود.چوبی از درختی شکستم.به شیوه روشندلان.اما ناشیانه.کند حرکت می کردم.تا مقصد غرق در افکار.گاه به دنیای روشندلان.گاه به ناتوانی در عین سلامت.گاه به ارزش نور و اهمیت تاریکی.گاه به اجبار حرکت حتی در تاریکی.و گاه به ...و چه خوب شد که برق رفت.و خاطرات و دلنوشته های یک ......